Het is dinsdag 8 maart 2022. Rond half zes ontvangt Berend Maten van Shareaty een belletje van Bob Richters van crisiscateraar Hotspot Hutspot. De gemeente Rotterdam had zojuist een oproep gedaan aan sociale organisaties of er iemand maaltijden kon leveren. Er worden namelijk 350 vluchtelingen uit de Oekraïne opgevangen in Sporthal Wielewaal in Charlois.

Veel tijd en ruimte om te koken is er niet in de sporthal. Wat in een noodkeuken wél klaargemaakt kan worden is soep. En die hadden we nog staan! Samen hebben we direct ruim 200 blikken soep, Turkse broden, kaas- en vleesbeleg en appelmoes voor de kinderen ingeladen. Ook andere organisaties hebben voedsel geleverd.

Rond acht uur ontvingen we onderstaande video van Bob en zijn collega’s van de noodkeuken en de ingerichte hal. Geweldig om zo samen te kunnen werken!

Shareaty staat voor een circulaire en sociale voedselketen. We zijn trots dat we vandaag vluchtelingen uit de Oekraïne hebben kunnen voorzien van een (warme) maaltijd!

Fatma staat altijd klaar voor haar medebewoners in Rotterdam West. Op dinsdag en woensdag maakt ze als een van de buurtkoks de lekkerste gerechten in Het Wijkpaleis. Daarnaast is ze mantelzorger voor ouderen in de wijk. We spraken Fatma over Het Wijkpaleis, haar tweede huis. En haar dromen die ze voor de wijk heeft.

Wat is Het Wijkpaleis?

Fatma: ‘Het Wijkpaleis is de plek om het te maken. Alles wordt hier met de hand gemaakt. Je vindt hier creatieve bedrijven, werkplaatsen voor makers en kunstenaars en de bovenste verdieping is verhuurd aan de Mariaschool. Mensen met verschillende achtergronden en leeftijden komen hiernaartoe. Je ziet hier veel actieve buurtbewoners met doorzettingsvermogen. Als ze iets willen bereiken dan lukt dat ook. Het Wijkpaleis is zelfs van plan het pand te kopen samen met buurtbewoners.’

Wat doe je bij Het Wijkpaleis?

Fatma: ‘Ik verzorg op dinsdag lunch en op woensdag lunch en diner. Zo’n 60 man per keer komen hier eten of afhalen. Soms doe ik catering voor wel 100 man. Amina en mijn zoon helpen vaak in de keuken om alles klaar te zetten. Het voelt echt als mijn tweede huis. Mijn kleinkinderen komen vaak op bezoek. Ook geef ik kookworkshops aan kinderen van 6/7 jaar. Ik leer ze bijvoorbeeld soep en pasteitjes maken. En hoe ze hygiënisch en veilig kunnen koken.’

Hoe kom je aan de ingrediënten voor de maaltijden?

Fatma: ‘We kopen zelf veel in. Het eten wordt helaas steeds duurder. Voor 50 euro koop je zo weinig. Dus we zijn heel blij met de donaties van Shareaty. Zo krijgen we vegetarische producten, groente en fruit. En kunnen we iedere week lekker en gezond eten maken. Dat vind ik heel belangrijk. Vandaag maak ik Chinese rijst met kip en vegetarische worstjes.’

Wat is het mooiste moment dat je afgelopen jaar hebt meegemaakt?

Fatma: ‘Elke dag beleef ik weer mooie momenten. We krijgen veel bezoek van wethouders en de burgemeester. Mensen komen bewonderen wat hier gebeurt. Via Facebook weten mensen ons overal vandaan te vinden. Zelfs mensen uit Denemarken en Parijs komen met de trein om speciaal hier te eten en te zien wat we doen.‘

Wat zijn je dromen?

Fatma: ‘In alle steden en wijken zou een wijkpaleis moeten zijn. Waar je samen mooie dingen voor elkaar krijgt. Mijn wens is met een bakfiets eten rondbrengen naar mensen die niet naar Het Wijkpaleis kunnen komen. Eten brengt mensen bij elkaar.’

Op een donderdagmiddag schuif ik aan bij een gezellige groep dames in het Grand Café van Ontmoetingscentrum Prinsenhof. Iedere donderdag komen deze dames samen voor een kletspraatje onder het genot van een spelletje of handwerken. In dit huiselijke gezelschap wordt van alles tevoorschijn getoverd: mens-erger-je-niet, kleuren, puzzelen en diamond painting. Het feest kan beginnen!

Hennie is al 15 jaar vrijwilliger

Een van de dames is Hennie, 79 jaar. Ze werkt al 15 jaar als vrijwilliger bij Prinsenhof. Vroeger was ze te vinden bij de receptie, hielp ze mee in de keuken en was ze gastvrouw. Tegenwoordig organiseert ze nog steeds verschillende activiteiten, zoals kaarten maken, spelletjesmiddag, en een keer per maand de bingo. ‘Ik ben hier al zolang als het bestaat. Ik heb veel gedaan, maar mijn hart ligt bij het organiseren van de activiteiten, zoals kaarten maken. Iedere week bereid ik weer iets voor, zodat iedereen gelijk aan de slag kan. Het voelt altijd vertrouwd om hier te zijn.’

Truus is dol op handwerken

Truus, 95 jaar, komt al 12 jaar bij Prinsenhof. Op maandag maakt ze kaarten en op donderdag borduurt ze vaak. ‘Ik vind het gezellig om onder de mensen te zijn en wat te doen. Ik maak graag kaarten voor de kerst en voor verjaardagen van familie en vrienden. Ook thuis borduur ik vaak.’

Tiny is een echte spelletjesfanaat

Tiny, 84 jaar, is ook al lang te gast bij Prinsenhof. Nadat haar man is overleden, komt ze iedere week naar de spelletjesmiddag. ‘Ik vind het fijn om eruit te gaan en even afleiding te hebben. Ik ben begonnen met kleuren en doe ook vaak spelletjes zoals mens-erger-je-niet. Voor handwerken heb ik geen geduld.’  

Als de dames zijn uitgespeeld en uitgekletst, nemen ze een verse maaltijd mee naar huis. Vandaag staat er een stoofvlees met ratatouille en gekookte aardappelen op het menu. Ze spreken af elkaar volgende week weer te zien.

Vincent is al bijna 5 jaar vrijwillig kok bij Havenzicht, een dag- en nachtopvang in Kralingen. Nadat hij 6 jaar werkloos was kreeg hij de kans om een koksopleiding te volgen via het Leger des Heils. Samen met een andere kok en passanten maakt hij nu per dag maaltijden voor zo’n 80 man. Ook op de andere locaties van het CVD, zoals De Nok, valt Vincent regelmatig in als kok.

‘De koksopleiding hoop ik volgend jaar af te ronden en dan een betaalde baan te hebben.’

Hoe ben je bij Havenzicht terechtgekomen?

Vincent: ‘Tot 2010 werkte ik in de logistiek. Daarna heb ik 6 jaar geen werk gehad. Om terug te komen op de arbeidsmarkt kam ik via de gemeente bij Leger des Heils terecht. Hier kon ik een koksopleiding volgen. Nu werk ik 2 dagen vrijwillig bij Havenzicht en val ik de rest van de week in bij andere locaties van het CVD. De koksopleiding hoop ik volgend jaar af te ronden en dan een betaalde baan te hebben.’

Wat doen jullie nu in coronatijd?

Dorcas: ‘Toen de coronacrisis begon konden we niet naar Afrika. We zagen hier in de wijk Carnisse ook problemen. Veel mensen waren hun baan verloren. Ik woon hier zelf in de buurt dus ik zag de problemen met eigen ogen en vond dat we onze krachten moesten bundelen. Samen met Claudia en Chris maak ik afhaal- en bezorgmaaltijden vanuit de Kerk van de Nazarener Rotterdam. Ook is er een kledingbank waar mensen kleding kunnen ophalen.’

‘Sommige passanten draaien mee in de keuken. Zo kunnen zij zich ook nuttig maken.’

Wat doen jullie bij Havenzicht?

Vincent: ‘We vangen hier dak- en thuislozen op. Vroeger was dit alleen een nachtopvang, maar nu is het ook een dagopvang. We hebben een afdeling waar mensen permanent verblijven, een verpleegafdeling voor tijdelijk verblijf en een afdeling voor passanten. Iedereen ontvangt dagelijks een warme maaltijd. Sommige passanten draaien mee in de keuken. Zo kunnen zij zich ook nuttig maken. Gelukkig is het ook door afnemende coronamaatregelen meer mogelijk om dingen samen te doen. Zoals sporten of gezellig een film kijken met een snack erbij.’

‘Door de donaties van Shareaty is het mogelijk om meer eten te maken.’

Hoe komen jullie aan de ingrediënten voor de maaltijden?

Vincent: ‘We kopen een deel in en we krijgen donaties, zoals van Shareaty. Hierdoor is het nu mogelijk om nog meer eten te maken. Als mensen behoefte hebben om een tweede portie op te scheppen, dan kan dat nu. We krijgen nu voornamelijk kip, vis, pasta, rijst en diepvriesgroentes. Maar ook af en toe lekkere snacks, zoals hamburgers, worstjes, kaassoufflés. Die hebben een speciale ‘snackplek’ in de vriezer.’

‘Nu zie je mensen weer genieten van een lekkere snack tijdens de film.’

Wat is het mooiste moment dat je onlangs hebt meegemaakt?

Vincent: ‘Toen de maatregelen verscherpt werden was het heftig. Sinds kort is er gelukkig meer mogelijk. Nu zie je mensen weer genieten van een lekkere snack tijdens de film.’

Shareaty is uitgenodigd door Thea van Wilskracht Werkt om mee te lunchen bij Plein 13 in Overschie. Hier maakt zij samen met vrijwilligers iedere dinsdag een warme lunch voor de bewoners van de flat Abtshove en mensen uit Overschie. Vandaag is het zover! Ze verwacht zo’n veertien ouderen, dus dat belooft een gezellige boel te worden.

Een praatje met mevrouw Sonneveld

Ik stap een half uurtje te vroeg binnen en ik zie al een van de gasten aan tafel zitten. Even rustig met een tijdschrift, voordat de rest binnenkomt. Ik schuif aan bij mevrouw Sonneveld (84 jaar). Al 20 jaar komt ze hier. Eerst vaste prik op de vrijdagmiddag om mee te zingen in een koor. Het zangkoor bestaat niet meer, maar er wordt nog steeds gezongen op vrijdag in een iets andere vorm. Nu eet ze bijna iedere dinsdag mee. ‘Ik kijk iedere week wat er op het menu staat en als ik het lust dan kom ik graag langs. Het is hier heel vertrouwd en altijd gezellig. Ik zie het als een fijne invulling in mijn leven.’ Ook thuis vermaakt mevrouw Sonneveld zich prima. Dan leest ze veel of doet handwerk.

De maaltijd vandaag

Rond half 1 heeft iedereen een plekje gevonden aan een van de tafels. Ondanks de 1,5 meter afstand, is het gezellig knus opgezet met tafeltjes van 2. Iedereen is blij om elkaar te zien en kijkt uit naar de maaltijd. Wat staat er op het menu vandaag? Krokante aardappelbolletjes, verse groentemix en varkensfilet met champignonroomsaus. En als toetje niet te vergeten: vla met slagroom en een heerlijk koekje.

Praatje met meneer Ten Cate

Voordat het eten keurig wordt opgediend, ben ik aangeschoven bij meneer Ten Cate (88 jaar). De enige man te midden van een groep dames vandaag. Hij woont in de nabijgelegen flat Abtshove en komt hier al sinds het begin iedere week voor twee maaltijden. De ene maaltijd eet hij beneden in het restaurant en de andere maaltijd neemt hij mee naar huis. Hij heeft net een hartklepoperatie achter de rug. Behoorlijk heftig op deze leeftijd. Maar daar is niet veel van te merken, want hij kletst ronduit tijdens de maaltijd.

‘Ik heb altijd in Overschie gewoond, dus ik voel me hier helemaal thuis. Het is fijn dat we weer met elkaar kunnen eten. Ook loop ik mee met de wandelgroep op woensdag om een beetje in beweging te blijven.’ Dat hij niet graag stilzit is ook te merken aan zijn creativiteit. Hij maakt graag mooie dingen van hout, zoals boten en auto’s. ‘Mijn (klein)kinderen ontvangen ieder jaar met kerst een zelfgemaakt cadeau’, vertelt hij trots.

Praatje met mevrouw Mekes

Na de maaltijd neem ik afscheid van meneer Ten Cate en neem ik plaats aan een tafeltje verderop bij mevrouw Mekes (78 jaar). Ze woont sinds twee jaar in de Abtshove. Ze mist haar man die vijf jaar geleden is overleden. Ook mist ze haar kleinzoon, waarvoor ze lang heeft gezorgd. ‘Ik kom hier iedere week als ik kan voor een maaltijd en neem er ook een mee naar huis. Ik vind het gezellig zo onder de mensen. Ook vind ik het leuk om mee te doen met spelletjes. Laatst gingen de tafels aan de kant en kwamen er sjoelbakken tevoorschijn. Ik had in geen 40 jaar gespeeld dus dacht dat ik het verleerd was. Maar ik werd 3e!’, vertelt ze stralend.

Het is weer tijd om gedag te zeggen. Iedereen bedankt het team voor het heerlijke eten en de goede zorgen. Wat was dit een heerlijke middag met bijzondere gesprekken. Fijn om te zien hoe de gasten genieten van een uitje. En wat een topservice door het team van Wilskracht Werkt. Hier kun je echt zorgeloos genieten van een gezonde maaltijd!

Het ontmoetings- en activiteitencentrum Prinsenhof heeft, zoals veel andere vrijwillige organisaties, een bijzonder jaar achter de rug. Toen de coronacrisis begon moest het Huis van de Wijk dicht en besloot het Grand Café maaltijden in de buurt te gaan bezorgen. 

Hierdoor zijn er nog meer mensen in de wijk bereikt. Nu het Grand Café weer geopend is, blijft het daarom nog steeds mogelijk om een maaltijd af te halen of te laten bezorgen. Maar het horecateam staat ook weer klaar om mensen te ontvangen. Schuif aan voor een heerlijke maaltijd en een feestje op de speciale thema-avonden. We spraken Richard, horecacoach bij OC Prinsenhof, over het afgelopen jaar en blikken positief vooruit.

‘We begonnen met 60 man en nu krijgt nog steeds zo’n 30 man per dag een bezorg of afhaalmaaltijd.’

Hoe is Ontmoetingscentrum Prinsenhof ontstaan en georganiseerd?

In 2006 opende Ontmoetingscentrum Prinsenhof (OC Prinsenhof) haar deuren. Het initiatief is voor en door bewoners van de Prinsessenflats ontstaan.

Richard: ‘Inmiddels zijn we een vrijwilligersorganisatie waar 80 vrijwilligers voor de mensen in de wijk klaarstaan. De vrijwilligers worden ondersteund door een professionele horecacoach, sociaal beheerder en een vrijwilligerscoach. Ook werken we veel samen met andere organisaties in Het Alexanderhof, zoals Pameijer, Optisport en Dock.’

Wat deden jullie tijdens de coronacrisis?

Richard: ‘Toen de pandemie begon moest het Huis van de Wijk dicht en zijn we maaltijden in de buurt gaan bezorgen. We begonnen met 60 man en nu krijgt nog steeds zo’n 30 man per dag bezorg-/afhaalmaaltijden. Je zag dat steeds meer restaurants overgingen op bezorgen, waardoor het aantal bij ons afnam. Ook werden de maaltijden iets duurder.’

‘We willen echt iets extra’s voor de wijk doen. Zo hebben we laatst een presentje rondgebracht in de wijk (chocola, een bon van het zwembad, thee en een kaartje). Ook hebben we onlangs een scootmobiel puzzeltocht georganiseerd, waar 50 mensen aan meededen. Dit werd georganiseerd door onze vrijwilligers samen met studenten.’ 

‘We willen echt iets extra’s voor de wijk doen.’

Wat doen jullie normaliter? 

Richard: ‘We hebben een Grand Café waar mensen uit de buurt kunnen eten voor een klein bedrag. Voor de coronacrisis hadden we een menukaart en een daghap. En iedere vrijdag hadden we een thema-avond in het restaurant. Je kan hier chic eten voor weinig. Voor corona zaten we soms met wel 80 man op de vrijdagavond. Met kerst hebben we twaalf gangen gekookt. Dat was het eerste jaar en iedere kerst is dat nu een traditie.’ 

‘Voor corona zaten we soms met wel 80 man in het Grand Café op de vrijdagavond.’

Richard: ‘Naast het restaurant hebben we in het Huis van de Wijk ook allerlei andere activiteiten, zoals Engelse les, kleuren voor ouderen, schilderen, klaverjassen, tabletcursus, sjoelen en noem maar op. Er wordt van alles georganiseerd voor mensen die gezelligheid opzoeken en zich willen blijven ontwikkelen. Ook voor kinderen hebben we allerlei activiteiten voor bijvoorbeeld de feestdagen. Zoals met Koningsdag werken we samen met speeltuin Pietje Bell hier om de hoek.’

‘Er wordt van alles georganiseerd voor mensen die gezelligheid opzoeken en zich willen blijven ontwikkelen.’

Wat is jouw rol bij Prinsenhof?

Richard: ‘Als horecacoach run ik het Grand Café. De organisatie was op zoek naar een kok die verse gerechten kon koken. Via via kwam deze vraag bij mij terecht. Ik heb altijd op hoog niveau gekookt. Door mijn nekhernia moest ik het rustiger aan doen. Na mijn operatie zat ik een jaar thuis en toen kwam dit op mijn pad in 2017.’

‘De organisatie was op zoek naar een kok die verse gerechten kon koken.’ 

‘Ik heb de keuken inmiddels geprofessionaliseerd. Daarbij geef ik sturing aan de vrijwilligers in de keuken en zorg ik ervoor dat de bestellingen op tijd binnen zijn. Ook kook ik samen met vrijwilligers met de focus op verse maaltijden en toetjes. Er is nu een vrijwilliger die het heel leuk vindt om taarten te bakken, dus dat doe ik met haar. Een andere vrijwilliger help ik weer om een viergangenmenu samen te stellen.’

Hoe komen jullie aan de ingrediënten?

Richard: ‘Door mijn goede contacten met leveranciers kunnen we verse producten vaak goedkoper inkopen. Toen ik begon heb ik hier een lunch georganiseerd voor alle leveranciers die ik kende, zodat ze ook zien waarvoor ze het doen.’

Van Shareaty krijgen we voornamelijk vlees (o.a. gehakt en kip), vis en ook steeds meer verse groentes. Shareaty hebben we leren kennen via het Leger des Heils. 

‘Van Shareaty krijgen we voornamelijk vlees (o.a. gehakt en kip), vis en ook steeds meer verse groentes.’

Wat is het mooiste moment dat je afgelopen jaar hebt meegemaakt?

Richard: ‘We registreren mensen die iets bestellen in een lijst. Maar er gaat wel eens iets fout als je met mensen werkt. Op een vrijdag hadden we voor 26 man gekookt. Een vaste gast stond er dit keer niet op. We zijn klaar met de bestellingen en ik zit inmiddels thuis. Op dat moment gaat de telefoon. Meneer zegt: ‘Waar blijft mijn eten?’ Ik: ‘O had u besteld?’ Ik had net Chinees gehaald, dus ik zeg: ‘Ik heb geen maaltijd meer, maar ik kan nog wel een babi pangang bij u afleveren.’ Dus deze heb ik naar die man gebracht. Hij straalde helemaal toen ik in zijn deuropening stond. Daar doe je het voor. Dit moment wordt nog steeds in de wandelgangen verteld, dat is wel mooi.’

‘Hij straalde helemaal toen ik in zijn deuropening stond. Daar doe je het voor.’

Wat zijn jullie doelen voor het komende jaar?

Richard: ‘We gaan het Grand Café weer draaien. Het restaurant is weer iedere dag open van 9.00 – 20.00 en van 17.00 – 20.00 kunnen mensen een warme maaltijd eten. We blijven ook bezorgen voor de mensen die slecht ter been zijn of een andere reden hebben om thuis te blijven. We hebben door corona veel mensen bereikt die ons nog niet kenden.’

‘Vanaf 1 juli zijn we echt een themarestaurant op de vrijdag met live-muziek. Bijvoorbeeld een Hollandse avond met het Chantiekoor en stamppot. Zo proberen we iedere keer iets leuks te verzinnen. Ook als Huis van de Wijk kijken we ernaar uit om de activiteiten weer op te starten.’

‘We hebben door Corona veel mensen bereikt die ons nog niet kenden.’